PAHPADHA پهپادها

Intelligent Aerospace Center

02128426036
INFO@PAHPADHA.COM

ماموریت هلیکوپتری-پهپادی ناسا روی قمر زحل

ماموریت هلیکوپتری-پهپادی ناسا روی قمر زحل

ناسا تصمیم دارد با فرستادن پهپادهای هلیکوپتری هسته ای به کاوش "تایتان"، بزرگترین قمر زحل بپردازد.
به گزارش ایسنا و به نقل از یونیورس تودی، تنها چیزی که جالب تر از ارسال یک پهپاد برای کشف تایتان است ارسال یک نیروی هسته ای برای انجام این کار است. 

ماموریت فضاپیمای "پرواز اژدها" برای فرستادن این پهپادهای هلیکوپتری یکی از دو طرح نهایی برای ماموریت های اکتشافی رباتیک ناسا است که برای اواسط دهه ۲۰۲۰ برنامه ریزی شده است. 

ناسا ماموریت "پرواز اژدها"(Dragonfly) را از میان ۱۲ پیشنهاد که تحت برنامه "افق های جدید" (New Horizons) ارائه شده بود، انتخاب کرد. 

تایتان بزرگترین قمر زحل است و یک هدف اصلی در جستجو برای زندگی در منظومه شمسی ما است. 

این قمر دارای دریاچه های هیدروکربن مایع بر روی سطح خود، ترکیب شیمیایی غنی از کربن و اقیانوس های زیرسطحی است. تیتان همچنین به همان شکل چرخه آب زمین دارای چرخه متان است. 

تایتان(Titan) بزرگ ترین قمر کیوان(زحل) است که در فاصله ۱.۲ میلیارد کیلومتری از خورشید واقع شده است. تایتان بسیار کندتر از زمین به دور خود می چرخد، به طوری که یک روز تایتان در حدود ۱۶ روز زمین است. 

این قمر در ۲۵ مارس ۱۶۵۵ توسط کریستین هویگنس هلندی کشف شد. تایتان توسط چشم غیرمسلح قابل رویت نیست ولی می توان آن را توسط تلسکوپ های آماتوری یا حتی برخی دوربین های دو چشمی قوی مشاهده نمود. 

تایتان تنها قمری است که دارای اتمسفر غلیظ بوده و تنها جرمی غیر از زمین است که دارای منابع اثبات شده سطحی مایعات می باشد. 

تایتان غالبا قمری با مشخصات سیاره خوانده می شود. تیتان دومین قمر بزرگ در سامانه خورشیدی است. جو تایتان غالبا از نیتروژن است، با این حال دارای متان و اتان نیز می باشد. 

وجود باد و باران، سطح تایتان را به شکلی مشابه سطح زمین تبدیل کرده است. ماهواره های زیادی وجود زیست یا مراحل ابتدایی پیدایش شرایط پیشا-زیستی در تایتان را مورد کاوش قرار داده اند. 

تایتان دارای جوی نسبتا فشرده و شبیه به زمین در دوران شکل گیری آن است. اما با توجه به سرمای شدید(منفی ۱۸۰ درجه) در قمر تایتان، وجود زیست از نوع زمینی در آن بعید به نظر می رسد. 

نگاره های کاوشگر کاسینی ناسا از وجود دریاچه ای حاوی هیدروکربن مایع مانند متان در تایتان حکایت دارد. این نگاره ها نشان می دهد که سرمای سطح این دریاچه به ۱۸۰ درجه سانتی گراد زیر صفر می رسید. 

در زیر سطح تایتان، ترکیباتی از آب و آمونیاک وجود دارد. این اقیانوس زیرسطحی در حقیقت یک لایه مایع است که محتوی ترکیباتی از آب یا آب و آمونیاک است و در ژرفای بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ کیلومتری از سطح تایتان قرار گرفته است. 

ساختار درونی تایتان از یک لایه یخی تشکیل شده که از هسته سنگی آن از طریق یک لایه مایع جدا شده است. این ویژگی موجب می شود که سطح جامد تایتان از بادهای فصلی حاضر در اتمسفر آسیب نبیند. 

"پرواز اژدها" ماموریت خود را با چرخیدن دور سطح تیتان شروع می کند. هنگامی که یک سایت فرود اولیه در تایتان انتخاب شود، "پرواز اژدها" با کمک یک چتر به آنجا فرود خواهد آمد. 

"پرواز اژدها" زمان زیادی را بر روی سطح این سیاره خواهد گذراند، در حالی که باتری های خود را با مولد ترموالکتریک رادیوایزوتوپی خود شارژ می کند. پس از شارژ، ساعت ها پرواز می کند و ده ها کیلومتر در هر پرواز می پیماید. 

فضای چگالی تایتان و گرانش کم آن نسبت به زمین، اجازه می دهد چنین ماموریتی امکان پذیر باشد. 

در طی این پروازها، سایت های احتمالی فرود برای کارهای علمی بیشتر شناسایی خواهند شد. "پرواز اژدها" به سایت فرود اولیه خود باز خواهد گشت و تنها پس از تایید سلامت و ایمن بودن سایت های دیگر به آنها مراجعه خواهد کرد. 

"پرواز اژدها" در آزمایشگاه فیزیک کاربردی جونز هاپکینز (JHAPL) ساخته شده و توسعه یافته است. وزن طراحی اولیه آن ۴۵۰ کیلوگرم است که به صورت یک کوادکوپتر دوتایی با ۴ مجموعه پره طراحی شده است. 

اهداف علمی ماموریت "پرواز اژدها" در زمینه مواد شیمیایی کشف حیات و بررسی قابلیت سکونت در تایتان است که احتمالا دارای چهار ابزار است: طیف سنج جرمی، طیف سنج اشعه گاما، حسگرهای اتمسفری و ژئوفیزیکی و دوربین های دیجیتال. 

تیم پشتیبانی ماموریت "پرواز اژدها" برای فینالیست شدن این پروژه هیجان زده هستند. "رالف سمل"، مدیر عامل APL گفت: این اتفاق ما را یک قدم به ماموریت اکتشاف فضایی هیجان انگیز تایتان نزدیکتر می کند. ما از دادن این فرصت برای توسعه اهداف جدیدمان سپاسگزاریم و از تاثیر این گونه ماموریت های ناسا برای جهان هیجان زده هستیم. 

کاوش تایتان مجموعه ای از چالش های خطرناک را به دنبال دارد. اما همانطور که در سال های اخیر شاهد هستیم، ناسا و شرکای آن توانایی مواجهه با این چالش ها را دارند. 

تیم JHAPL ماموریت New Horizons به پلوتو و کمربند کوپر ۲۰۱۴ MU69 را نیز طراحی کرده و ساخته است. 

ماموریت "پرواز اژدها" و اکتشاف اختربیولوژی ستاره دنباله دار که توسط دانشگاه کورنل و مرکز پرواز فضایی "گودارد"(Goddard) توسعه داده شده است که دیگر طرح نهایی و انتخاب شده ناسا است تا پایان سال ۲۰۱۸ برای کار بر روی طرح های مفهومی خود بودجه دریافت خواهند کرد. 

در بهار سال ۲۰۱۹، ناسا یکی از آنها را انتخاب خواهد کرد و به توسعه آن ادامه می دهد. 

"پرواز اژدها" بخشی از برنامه "مرزهای جدید" ناسا است. "مرزهای جدید" ماموریت های علوم سیاره ای با بودجه ۸۵۰ میلیون دلاری هستند. ماموریت های "مرزهای جدید" شامل ماموریت جونو به مشتری و ماموریت New Horizons به پلوتو است. 
دسته ها: اخبار

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.
 
منوی وب‌سایت